Warning: file() expects parameter 2 to be long, string given in /web010104.php on line 20

Warning: Division by zero in /web010104.php on line 22
 
e-łoś
strona główna | encyklopedia | ciekawostki | galerie | przyjaciele e-łosia | księga gości | ankieta | linki | kontakt
encyklopedia łosi
historia łosi
środowisko łosi
co jedzą łosie
życie łosi
rozmnażanie łosi
jak rozpoznać łosia
łosia można oswoić
łosie dzisiaj



Zimą łosie żyją czasami w niewielkich grupach; zape- wnia im to lepszą obronę przed wilkami i niedźwie- dziami, ale łatwiej im odna- leźć coraz rzadsze pastwiska. Jednak w grupie szybciej wyniszczają roś- linność i rozpoczyna się głód zmu- szający je do ponownych wędrówek trwających dopóty, dopóki choroby i pasożyty nie spowodują śmierci znacznej liczby osobników osłabionych brakiem pożywienia.


Wiosną łoś szuka rozlewisk słonej wody, z której wchłania sole mineralne, aby przywrócić równowagę organizmowi osłabionemu zimą.

życie łosi

Łosie wędrują samotnie lub w małych grupach

Łoś jest z natury samotnikiem. Szacuje się, że 50% zwierząt żyje samotnie, a większość spośród 25% osobników żyjących parami to samice w towarzystwie młodych. Zaledwie około 1/4 łosi tworzy grupy złożone z trzech lub więcej zwierząt.
Czasami łączą się one jednak w grupy, niekiedy ma to miejsce podczas wiosennych wędrówek - samce w okresie rujowym, a samice, gdy osiągną dojrzałość płciową. Największe grupy łosi powstają zwłaszcza w zimie, gdy grubość pokrywy śnieżnej przekracza 70 cm i kiedy zwierzęta zmuszone są do coraz dalszych wędrówek w poszukiwaniu trudno dostępnego pożywienia. Jednak nawet w czasie tych zgromadzeń łosie pozostają bardzo niezależne.
Przestrzeń życiowa tych zwierząt wynosi zwykle 5-10 km2. Niezależnie od pory roku łosie nie znaczą terytorium, którego bronią. Większą część dnia spędzają na poszukiwaniu pożywienia, największą aktywność wykazują o świcie i o zmroku, a w lecie większą niż zimą. Szybko wyczerpują zasoby danego terytorium i zmuszone są przenosić się z jednej okolicy do drugiej.

Ciągłe wędrówki

Co roku łosie przechodzą ze swych siedzib (na północy i północnym wschodzie) do siedzib zimowych (na południu i południowym zachodzie). Przemierzają wówczas bardzo różne odległości (2-200 km), a niekiedy znacznie więcej.
Potrafią także pokonać wpław szerokie cieśniny. Obserwowano łosie pływające pomiędzy Szwecją i wyspami Alend odległymi o wiele kilometrów od wybrzeża.
Zwierzęta te mogą przepływać bez wysiłku dwadzieścia kilometrów. Ze wszystkich jeleniowatych tylko ren (lub karibu) jest lepszym pływakiem niż łoś. Nawet zaledwie trzymiesięcznym cielętom udaje się podążać za matką na bardzo duże odległości. Czasem, żeby odpocząć, przez kilka chwil opierają głowę na grzbiecie matki i pozwalają się w ten sposób holować.
Łoś potrzebuje wody i w lecie nie może się obejść bez sąsiedztwa jezior i bagien, ponieważ trudno znosi temperatury powyżej 10oC. Przez dwa letnie miesiące na dalekiej północy temperatura dochodzi często do dwudziestu stopni. Wówczas łoś zanurza się w wodzie, aby ochłodzić się i zwolnić tętno, ale także by uwolnić się od kleszczy i innych pasożytów zewnętrznych. Kąpiel pozwala mu także na kilka chwil uchronić się przed ukłuciami komarów, które trzymają się blisko zwierzęcia i stale je atakują.

e-łoś by wojtek nowak
2000 - 2008
wstecz powrót na górę